At the outset.. বাট চ'ৰাতে

Welcome to my world..
I am not a writer nor a poet. Just trying to narrate some of my experiences .. I am usually comfortable in writing in Assamese, my mother tongue. Have written few blogs in English and have tried my hands in composing few poems in Hindi too.. My Hindi speaking friends may excuse me for my audacity to do so..

মোৰ জগতলৈ আদৰিছো...
কোনো কবি সাহিত্যিক মই নহয়, কিছুমান অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা মাথোন কৰিছো ইয়াত.. মাতৃভাষা অসমীয়াতে লিখি ভাল পাওঁ যদিও ইংৰাজীতো লিখিছো.. হিন্দী ভাষাতো দুটামান কবিতা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰি চাইছো....

Translate

Monday, 30 January 2017

ভয়ানক উত্তৰ

ভয়ানক উত্তৰ..
পৰীক্ষাৰ বহীত কোনে যে কি নিলিখে!
এবাৰ বুৰঞ্জীৰ পৰীক্ষাত এজন পৰীক্ষাৰ্থীয়ে পানিপথৰ যুদ্ধৰ বিষয়ে লিখা উত্তৰ অতি ভয়ানক আছিল৷

পানিপথৰ যুদ্ধ অতি ভয়ানক যুদ্ধ আছিল৷ বাবৰৰ দিনতে আৰম্ভ হৈছিল কিন্তু বাবৰ মৰি যোৱাৰ পাছত আকবৰে যুদ্ধ কৰিবলৈ লৈছিল৷ আকবৰ আৰু হিমুৰ মাজত তয়াময়া যুদ্ধ লাগিছিল৷ তয়াময়া মানে তই-মই৷ মানে হয় তই জিকিবি, নহলে মই জিকিম৷ কোনোমতে দ্ৰ হ'ব নোৱাৰিব৷
আকবৰৰ হাতত আছিল বিশ কেজি ওজনৰ তৰোৱাল৷ তৰোৱালখন দেখিলেই ভয় লাগে৷ কিন্তু সেইখন দেখি হিমুৱে ভয় খোৱা নাছিল৷ কাৰণ হিমুৰ হাতত আছিল দীঘল যাঠি৷ হিমু আৰু আকবৰে যেতিয়া যুদ্ধ কৰিছিল তেতিয়া তৰোৱাল আৰু যাঠিৰ মাজত খুন্দা লাগি শব্দ হৈছিল..খন..খনাখন.খন.খন খনাখন খন.. একেবাৰে জুইৰ ফিৰিঙতি ওলাইছিল৷ তেনেদৰে ৰাতিপুৱাৰ পৰা যুদ্ধ কৰি আছিল৷ লাহে লাহে সূৰ্যৰ ৰ'দ প্ৰখৰ হৈ আহিছিল৷ দুয়োৰে অলপ অলপ ভাগৰো লাগিছিল৷ কিন্তু উপায় নাই৷ যুদ্ধ কৰিবই লাগিব৷ কাৰণ যুদ্ধখন তয়াময়া যুদ্ধ আছিল৷ দুয়োৰে কঁকালত একোটা চামৰাৰ মোনা আছিল৷ তাতে পানী ভৰাই থোৱা আছিল৷ পিয়াহ লাগিলে খাব পাৰি৷ আকবৰৰ আগতে পিয়াহ লাগিল৷ গতিকে এহাতেৰে তৰোৱালখন ঘূৰাই ঘূৰাই আনখন হাতেৰে পানীৰ মোনাটো লৈ পানী খাবলৈ ধৰিলে৷ তাকে দেখি হিমুৰো পানী খাবলৈ মন গ'ল আৰু পানীৰ মোনাটো খুলিবলৈ হাত মেলিলে৷
কিন্তু এহাতেৰে যুদ্ধ কৰি থাকিল.. খন, খনাখন ,খন..থন থনাথন থন..
হিমুৰ পানীৰ মোনাটোৰ সাঁফৰখন অলপ টান আছিল৷ সহজে খুলিক নোৱাৰি৷ গতিকে অলপ বেছি জোৰ দিব লগা হ'ল খুলিবলৈ৷ বিৰাট জোৰেৰে সাঁফৰখন খুলিলে৷ কিন্তু কথাতে কয়, দাতাই দিলেও বিধাতাই নিদিয়ে৷ আকৌ এইবুলিও কয়, কপালৰ লিখন নাযায় খণ্ডন৷ বেচেৰা হিমুৱে পানীৰ মোনাটোত মুখ লগাই পানী খাবলৈ ধৰোঁতেই  কৰবাৰ পৰা কাঁড় এপাত আহি হিমুৰ চকুত সোমাল৷ একেবাৰে চকুৰ ভিতৰ সোমাই গ'ল৷ ধাৰাসাৰে তেজ ওলাব ধৰিলে৷ হিমুৱে চাৰিওফালে অন্ধকাৰ দেখিলে৷ দেখিবই অন্ধকাৰ, চকুত কাঁড় সোমালে কোনে অন্ধকাৰ নেদেখিব৷
হিমুৰ সেই অৱস্থা দেখি আকবৰে সহজে এৰিবনে? কেতিয়াও নেৰে৷ কোনেও নেৰে৷ আকবৰে লগেলগে হিমুৰ ডিঙিত তৰোৱালেৰে আঘাত কৰি দিলে৷ প্ৰচণ্ড আঘাত.. ঘেচেক.. লগেলগে.. হিমুৰ ডিঙি কাটি গ'ল৷ হিমু মাটিত বাগৰি পৰিল৷ হাতৰ পৰা পানীৰ মোনাটো সৰি পৰিল৷ মোনাটোৰ পৰা পানী ওলাই বৈ গ'ল৷ বহুত পানী আছিল৷ সেই পানী নদীৰ দৰে বৈ গ'ল৷
তেতিয়াৰে পৰা সেই ঠাইৰ নামো পানীপথ হ'ল৷

কিমান নম্বৰ দিয়ে দিয়ক এতিয়া৷

No comments:

Post a Comment